0     سبد خرید
FA | EN
آزمون تعیین درصد دوده

پلیمرها به ویژه پلی الفین ها مانند پلی اتیلن در اثر قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش خورشید و در حضور اکسیژن تخریب می شوند. زنجیرهای پلیمر طی یک واکنش رادیکالی، تخریب شده و ساختار آن تغییر میکند. در اثر تخریب صورت گرفته، خواص فیزیکی مکانیکی قطعه افت چشمگیری خواهد داشت. در مورد محصولاتی که امکان قرارگیری آنها در معرض نور خورشید به هنگام انبارش یا کاربری، وجود دارد ( مانند لوله ) استفاده از مواد ضد اشعه ماوراء بنفش ( Anti UV ) توسط یک فرایند اختلاط مناسب به مواد اولیه ضروریست. دوده به دلیل داشتن خواص بسیار مناسب در جذب اشعه ماوراء بنفش معمولاً یکی از گزینه های مورد استفاده می باشد. در لوله های پلی اتیلن بطور معمول از این افزودنی بنابه دلیل ذیل استفاده می کنند:

الف ) خواص مناسب دوده در جذب اشعه ماوراء بنفش و محافظت پلی اتیلن در برابر هوازدگی

ب ) قیمت مناسب

ج ) قابلیت شناسایی و اندازه گیری نسبتاً آسان مقدار دوده

د ) رنگ دهی لوله

در صورتی که مقدار دوده در محصول نهایی کمتر از حد لازم باشد پلیمر مقاومت کافی در برابر اشعه UV را نخواهد داشت و در صورتی که مقدار دوده بیشتر از حد مورد نیاز باشد فرایند پذیری مخلوط نهایی چون ویسکوزیته مخلوط را افزایش می دهد کاهش می یابد. شرط لازم جهت محافظت پلیمر در برابر اشعه UV مناسب بودن مقدار دوده می باشد اما کافی نیست. ذرات دوده به دلیل ساختار شیمیایی خاص خود، تمایل به خوشه ای شدن و بهم چسبیدن دارند. لذا فرایند اختلاط باید به گونه ای صورت گیرد که ذرات علاوه بر خرد و پخش شدن ( Dispersion )، به نحوی مناسب در زمینه پلی اتیلن توزیع ( Distribution ) گردند تا بتواند اثر بخشی مطلوبی در محافظت کامل از پلیمر داشته باشد.

با توجه به موارد فوق به منظور ارزیابی یک محصول درخصوص مقاومت به اشعه ماوراء بنفش، دو شاخص باید اندازه گیری شود، یکی میزان افزودنی و دیگری چگونگی پراکنش آن

استاندارد آزمون :   ISO 6964 . ISIRI 7175-2  


تماس با ما (021) 88037820